Loading

เล่นกับไฟ: อกหักรถไฟฟ้า

วันที่ : 29 กันยายน 2559
เล่นกับไฟ: อกหักรถไฟฟ้า

แมงเม่า

จะว่าแปลกก็ใช่ ชาวกรุงเทพมหานครตั้งตารอคอยรถไฟฟ้าสายใหม่ๆเปิดบริการนอกเหนือจากสายสีน้ำเงินใต้ดินหรือ MRT กับรถไฟฟ้า BTS ที่หนาแน่นมาก พอสายสีม่วงเส้นทางเตาปูน-บางใหญ่เปิดบริการกลับมีผู้โดยสารโหรงเหรง ลดค่าโดยสารก็แล้ว

จะว่าไม่แปลกก็ใช่อีก  คงเป็นที่เดียวในโลกเดินรถไฟฟ้ารูปแบบพิสดารคือต่างคนต่างไปขาดความเชื่อมโยงกัน ตัวอย่างอุจาดสุดก็สายสีม่วงเปิดใหม่สถานีเตาปูนขาดช่วงกับสายสีน้ำเงินสถานีบางซื่อซึ่งห่างกันประมาณ 1 กม.

มองโลกในแง่ดี๊ดียังมีบริการระหว่าง 2 สถานีเยอะแยะตั้งแต่จักรยานยนต์รับจ้าง แท็กซี่ รถเมล์ปกติ  ชัตเติลบัสที่รฟม.จัดให้ไม่เสียค่าใช้จ่าย  หรือเดินออกกำลังกายก็ดีต่อสุขภาพ...

ปัญหาคือมันไม่เป็นเหตุเป็นผลจำนวนผู้โดยสารจึงมีเพียง 30% ของที่คาดการณ์  บริการรถไฟฟ้านอกจากบีทีเอสของกทม.มีการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนฯหรือรฟม.เจ้าเดียวรับหน้าเสื่อไว้หมด ความน่าจะเป็นคือเส้นทางเดินรถควรเชื่อมกันแบบใยแมงมุมขึ้นสายโน้นต่อสายนี้สะดวกต่อผู้เดินทาง เอาเข้าจริงๆ "ฟันหลอ" ระหว่างสีน้ำเงินกับสีม่วงเป็นช่องว่าง

ประหลาดพิสดารมิได้มีเพียงที่เป็นอยู่ขณะนี้  ตกเป็นขี้ปากล่าสุดได้แก่รถไฟฟ้ายกระดับสายสีเหลืองลาดพร้าว-สำโรงที่คาดจะให้บริการในปี 2562

สิ้นสุดเส้นทางที่รัชดาภิเษก  หมายความว่าผู้เดินทางจากทางสำโรงจะไปทางอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิจะต้องลงใต้ดินไปใช้บริการเอ็มอาร์ทีเพื่อไปต่อบีทีเอสที่สถานีหมอชิต  ความพยายามรักษาประโยชน์ส่วนตนกลับอยู่เหนือการอำนวยความสะดวกให้กับผู้โดยสาร

จะว่าไปรฟม.อันเป็นองค์กรของรัฐก็มีเหตุผลของเขา  เพียงแต่เราท่านรู้สึกว่ามันไร้เหตุผล

คือเกรงการบริการเดินรถ, งานซ่อมบำรุงจะผูกขาดโดยบริษัทเอกชนเพียงรายเดียวนั่นคือบริษัททางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพของพี่ยักษ์ก่อสร้างช.การช่าง จึงกำหนดข้อจำกัดในการสร้างสถานี แทนที่จะเชื่อมต่อกันทุกสายก็กลายเป็นรถไฟฟ้าด้วน

ในความเป็นจริงการให้เอกชนรายใหม่รับงานช่วงต่อขยายเพื่อป้องกันผูกขาดเป็นไปได้ยาก เพราะผู้มาใหม่ต้องลงทุนหาโรงจอดรถโรงซ่อมบำรุงเองซึ่งยากจะคุ้มทุน

ผลสุดท้ายก็ประเคนให้เจ้าเก่าเขาไปเนื่องจากมีความพร้อมอยู่ทุกด้าน  รู้โจทย์นี้แต่แรกรถไฟฟ้าแต่ละสายก็จะไม่ "ด้วนใครด้วนมัน" จนภารกิจขนส่งมวลชนที่คนกรุงเทพฯ, ปริมณฑลตั้งตาคอยมาหลายปีหลายรัฐบาลกลายเป็นความผิดหวัง อยากใช้แต่ไม่สะดวกที่จะใช้

ความรู้สึกของผู้ผจญภัยบนท้องถนนจากการเดินทางสาหัสสากรรจ์ปัจจุบันน่าจะเหมือนกัน  นั่นคือถูกภาครัฐหักหาญน้ำใจมุ่งรักษาประโยชน์เอกชนไม่เห็นหัวผู้รอใช้บริการ

แก้ปัญหาเฉพาะหน้าอุดฟันหลอก็ทำไป ยังมีรถไฟฟ้าอีกหลายสายอยู่ระหว่างดำเนินการจึงควรที่กระทรวงคมนาคมดูแลตั้งแต่บทเริ่มต้น  สายสีม่วงเป็นบทเรียนเจ็บปวดสุดต้องไม่เกิดขึ้นอีก.

ที่มา: หนังสือพิมพ์เดลินิวส์

 

 

 

ข่าวพัฒนาสาธารณูปโภค อื่นๆ