Loading

คอลัมน์ ท้องถิ่นปริทรรศน์: เขตเศรษฐกิจพิเศษ: รัฐและทุนกำหนด

วันที่ : 23 กันยายน 2559
คอลัมน์ ท้องถิ่นปริทรรศน์: เขตเศรษฐกิจพิเศษ: รัฐและทุนกำหนด

สมพันธ์ เตชะอธิก

อนาคตคนอีสานกำหนดการพัฒนาตนเอง แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

รัฐและนายทุนได้กำหนดแผนพัฒนาอีสานในรูปแบบนโยบาย ยุทธศาสตร์และโครงการขนาดใหญ่ต่างๆที่คนอีสานตามไม่ทันไม่รับรู้ข้อมูลและไม่มีส่วนร่วมในการตัดสินใจ แต่ได้รับผลกระทบเต็มๆ

ยุทธศาสตร์เขตเศรษฐกิจพิเศษ (Special Economic Zone) เป็นการพัฒนาพื้นที่เขตการค้าและการลงทุนเพื่อเป็นประตูรองรับการเชื่อมโยงต่างๆที่จะเกิดขึ้น เป็นประโยชน์ต่อการส่งเสริม สนับสนุน อำนวยความสะดวกและให้สิทธิพิเศษในการลงทุน โดยใช้กลยุทธ์สนับสนุนพื้นที่เศรษฐกิจใหม่ โครงสร้างพื้นฐาน SMEs และการลงทุนต่อเนื่อง จัดระเบียบพื้นที่เศรษฐกิจชายแดน

เขตเศรษฐกิจมุกดาหาร ครอบคลุมพื้นที่อำเภอเมืองหว้านใหญ่และดอนตาล เน้นแปรรูปอาหารและเครื่องดื่ม ยางพาราและผลิตภัณฑ์ บริการฟื้นฟูสุขภาพ เครื่องใช้ไฟฟ้าและชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ พลังงานทดแทน ศูนย์กลางเปลี่ยนถ่ายสินค้าและยานพาหนะ คลังสินค้า และศูนย์กลางสินค้าเกษตรรัฐให้สิทธิประโยชน์ด้านการลงทุนและการเงิน

เขตเศรษฐกิจพิเศษหนองคาย ประกาศ คสช. กำหนดพื้นที่หลักๆไว้ ดังนี้

พื้นที่สำหรับการขนส่งและโลจิสติกส์ตามแนวทางรถไฟเป็นศูนย์เปลี่ยนถ่ายระบบขนส่งสินค้า ศูนย์กลางพาณิชยกรรมค้าส่งและโกดังสินค้าขนาดใหญ่รองรับสินค้าจากจีน ขนส่งจากท่าเรือต่อไปยัง สปป.ลาวและตอนใต้ของจีน

เขตเศรษฐกิจพิเศษตำบลสระใคร อ.สระใคร พื้นที่สาธารณประโยชน์จำนวน 718 ไร่ 35 งาน 10 ตารางวา ให้เอกชนเช่าพัฒนาเป็นนิคมอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ ป้อนสินค้าเช่น แปรรูปยางพารา แปรรูปอาหาร เครื่องจักรกลเกษตร ปุ๋ยและวัสดุการเกษตร มาอีสาน ลาวและจีน

เขตเศรษฐกิจพิเศษนครพนม ครอบคลุมพื้นที่ 2 อำเภอ13 ตำบล พัฒนาอุตสาหกรรมอุปโภคบริโภค วัสดุก่อสร้างอาหารแช่แข็งและห้องเย็น อาหารปลอดภัย ศูนย์กลางโลจิสติกส์ การค้าชายแดนเน้นให้เป็นศูนย์กลางค้าส่งและตลาดกลางสินค้าเกษตรระดับภูมิภาคอินโดจีน

คนส่วนใหญ่ไม่มีส่วนร่วมใดๆเลย คงมีคนอีสาน นักวิชาการ นักพัฒนา ประชาสังคมเข้าร่วมน้อยมาก และคนอีสานที่จะได้รับผลกระทบโดยตรง คือ คนในพื้นที่ที่จะต้องสูญเสียที่ดินที่อยู่อาศัยและวิถีชีวิตการทำมาหากินไป

ผลกระทบต่อคนอีสานในพื้นที่ที่คาดว่าจะเกิดขึ้นแน่ๆ เช่น1. ระบบเศรษฐกิจชุมชนและวิถีชีวิตคนท้องถิ่น จะเกิดผลกระทบการสูญเสียที่ดิน ที่อยู่อาศัย อาชีพดั้งเดิมทางการเกษตร รัฐและนักลงทุนจะมีกรรมสิทธิ์เหนือที่ดินของชุมชนความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจ รายได้ ผลกำไร สิทธิพิเศษการยกเว้นภาษี การจ้างแรงงานราคาถูกจากเพื่อนบ้าน คนท้องถิ่นอาจมีรายได้รายวันบ้างเล็กน้อย ผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจทั้งหมดตกอยู่ในมือคนภายนอกแทบทั้งหมด คนภายในท้องถิ่นได้รับเพียงเศษเสี้ยวของการพัฒนาเล็กน้อยเท่านั้น

2. การจัดการทรัพยากรธรรมชาติ อำนาจและสิทธิเดิมที่ชุมชนเคยใช้ปกระโยชน์ร่วมกันอย่างสงบสุข ได้สูญเสียไปหมดให้กับคนภายนอกด้วยนโยบาย ยุทธศาสตร์ กฎหมายและ ประกาศ คสช.ทั้งๆที่ชุมชนเคยอยู่ร่วมปกป้อง อนุรักษ์ บำรุงรักษาพัฒนาและใช้ประโยชน์จากดิน น้ำ ป่า แร่ธาตุ อากาศ และแหล่งธรรมชาติที่สมดุล

3. อนาคตสุขภาพร่างกายย่อมทรุดโทรมไปกว่าเดิมจากภาวะมลพิษต่างๆของโรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ เฉกเช่นที่เคยเกิดขึ้นในพื้นที่อื่นๆ สุขภาพจิตใจ ย่อมอยู่ในภาวะบีบคั้นจากการต่อสู้ในการปกป้องที่ดิน ที่อยู่อาศัย ที่สาธารณะเพื่อชุมชน เกิดภาวะยากจนและหนี้สินเพิ่ม สุขภาพสังคมจะเกิดความขัดแย้งแตกแยกความสามัคคีระหว่างผู้ที่เห็นด้วยกับการพัฒนากับผู้ที่คัดค้านเพราะได้รับผลกระทบ ชุมชนที่เคยสงบสุขรักใคร่ ร่วมแรงร่วมใจกันทำงานพัฒนาท้องถิ่นกลายเป็นชุมชนแห่งความทุกข์ สุขภาพปัญญาในการเรียนรู้ ปรับตัว เท่าทันข้อมูลต่างๆและสามารถมีชีวิตต่อไปอย่างมีความสุข ได้สูญสลายไปหมด ภูมิปัญญาชาวบ้านที่เคยเป็นที่พึ่งพิงและรักษาวัฒนธรรมท้องถิ่นถูกทำลายลงไปเรื่อยๆ

อีสานจะถูกพัฒนาไปทางไหน? ล้วนถูกรัฐและนายทุนกำหนด ทำไมคนอีสานไม่เคยสามารถกำหนดอนาคตด้วยตนเองได้เลย

ที่มา : หนังสือพิมพ์สยามรัฐ

 

 

 

ข่าวเขตเศรษฐกิจพิเศษ อื่นๆ